Τα Πεμπταστέρια

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

Κατανόηση κειμένου

Κατανόηση είναι η αντίληψη και η ερμηνεία όσων διαβάζουμε. Τα παιδιά προκειμένου να κατανοούν με ακρίβεια ένα γραπτό κείμενο πρέπει να είναι ικανά :

1) να αποκωδικοποιούν ότι διαβάζουν,
2) να κάνουν συνδέσεις μεταξύ αυτών που διαβάζουν και αυτών που ήδη γνωρίζουν,
3) να σκέφτονται σε βάθος αυτά τα οποία έχουν διαβάσει. Βασικό κομμάτι της κατανόησης είναι η απόκτηση επαρκούς λεξιλογίου ή η γνώση της ερμηνείας αρκετών λέξεων.

Οι αναγνώστες που έχουν καλή κατανόηση είναι ικανοί να πάρουν αποφάσεις σχετικά με αυτό που διαβάζουν – ποια είναι τα σημαντικά σημεία, τι προκάλεσε ένα γεγονός να συμβεί, ποιοι χαρακτήρες είναι αστείοι. Επιπλέον, η κατανόηση περιλαμβάνει το συνδυασμό της ανάγνωσης με τη σκέψη και την αντίληψη.

Τι παρατηρώ στο σπίτι

Δυσκολεύεται να κάνει την περίληψη ενός βιβλίου ή ενός κειμένου.
Είναι πιθανό να μπορεί να σου πει τι συνέβη σε μια ιστορία, αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί τα γεγονότα έγιναν με αυτή τη σειρά.
Δεν μπορεί να εξηγήσει ποιες πιθανόν ήταν οι σκέψεις ή τα συναισθήματα των ηρώων.

Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω

Συζητήστε με το παιδί σας σχετικά με αυτά που έχει διαβάσει. Κάντε στο παιδί σας λεπτομερείς ερωτήσεις αναφορικά με το βιβλίο και συνδέστε τα γεγονότα με εμπειρίες από τη δική του ζωή.
Βοηθήστε το παιδί σας να γυρίσει πίσω στο κείμενο προκειμένου να υποστηρίξει τις απαντήσεις του.

Συζητήστε την ερμηνεία των άγνωστων λέξεων, τόσο αυτών που διαβάζει όσο και αυτών που ακούει.

Τι παρατηρώ στην τάξη

Εστιάζει την προσοχή του σε «λάθος» σημεία του κειμένου, παραδείγματος χάρη δίνει μεγάλη έμφαση στις λεπτομέρειες και χάνει την ουσία.
Δεν μπορεί να πει ξεκάθαρα τη λογική ακολουθία πράξεων μιας ιστορίας.
Δεν μπορεί να επιλέξει τα κύρια γεγονότα από ένα κείμενο πληροφοριών.

Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω

Διδάξτε τους μαθητές σας διαφορετικούς τύπους κειμένων (διηγήματα, κείμενα πληροφοριών).
Χρησιμοποιήστε με τους μαθητές σας οργανωμένα σχεδιαγράμματα που τους βοηθούν να χωρίζουν τις πληροφορίες σε μικρότερα κομμάτια και να συγκρατούν ότι διαβάζουν.
Διδάξτε τους μαθητές σας να ελέγχουν την κατανόηση τους.
Διδάξτε τους να μάθουν να κρατούν σημειώσεις και να εξασκηθούν σε στρατηγικές όπως η περίληψη.

ΠΗΓΗ: TARGET THE PROBLEM (Στοχεύστε το πρόβλημα) http://www.readingrockets.org/helping/target Επιμέλεια: Αλβανόπουλος Γιώργος Σχολικός Σύμβουλος Μετάφραση: Μητρουλάκη Σωτηρία Med στις Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκ

http://paidagwgos.blogspot.gr

Πώς μπορώ να υποστηρίξω την ευχέρεια της ανάγνωσης;

Προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη επιτυχία στην άσκηση της αποκωδικοποίησης φροντίζουμε (Cunningham & Allington, 1999˙ Strickland, Ganske & Monroe, 2002):

Να προηγείται σιωπηρή ανάγνωση πριν τη φωναχτή, ώστε να έχουν έρθει οι μαθητές σε μια πρώτη επαφή με το κείμενο.
Το κείμενο που θα δοθεί για αποκωδικοποίηση να είναι επιπέδου που μπορεί να το χειριστεί ο μαθητής.
Να μη διορθώνουμε τα λάθη του αναγνώστη, εφόσον αυτά δεν αλλοιώνουν το νόημα του κειμένου. Αν το νόημα αλλοιώνεται, στην ολοκλήρωση της πρότασης ή της παραγράφου, διακόπτουμε τον αναγνώστη και επισημαίνουμε το λάθος του, ρωτώντας τον αν προκύπτει νόημα από αυτό που διάβασε. Ζητούμε από το μαθητή να επαναλάβει την ανάγνωσή του κι αν κάνει ξανά λάθος επεμβαίνει o εκπαιδευτικός κι εκφέρει τη λέξη.

http://paidagwgos.blogspot.gr

Μύθοι...περί μαθησιακών δυσκολιών

Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα χαρακτηριστικά και τη διαχείριση των μαθησιακών δυσκολιών. Πέρα όμως από τα ωφέλιμα αποτελέσματα αυτού του ενδιαφέροντος, εμφανίζεται και μια σειρά από μύθους γύρω από τις μαθησιακές δυσκολίες, κυρίως λόγω της ελλιπούς ενημέρωσης. Η αποσαφήνιση ορισμένων σημείων κρίνεται απαραίτητη, καθώς οι μύθοι αυτοί αφενός μεν εμποδίζουν τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων αντιμετώπισης των μαθησιακών δυσκολιών, αφετέρου δε συχνά προκαλούν αρκετό προσωπικό πόνο στα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες.

Οι πιο διαδεδομένοι μύθοι είναι οι εξής:

"Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες έχουν χαμηλό δείκτη νοημοσύνης".

Συχνά παρατηρείται μία σύγχυση ανάμεσα στους όρους μαθησιακή δυσκολία και νοητική καθυστέρηση. Αυτό που ισχύει είναι το εξής: Για να χαρακτηριστεί κάποιος ως άτομο με μαθησιακές δυσκολίες πρέπει υποχρεωτικά να έχει φυσιολογική νοημοσύνη. Δηλαδή να έχει κανονικό ή υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Η κατανομή των δεικτών νοημοσύνης των ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες είναι παρόμοια με αυτή των φυσιολογικών ατόμων.

"Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες δεν μπορούν να μάθουν".

Ανεξάρτητα από την ισχύ σχετικών φημών για συγκεκριμένες ιστορικές προσωπικότητες της επιστήμης και το αν είχαν ή όχι κάποια μορφή μαθησιακής δυσκολίας, η παραπάνω διατύπωση σίγουρα αποτελεί μύθο. Τα άτομα με μαθησιακές δυσκολίες μπορούν να μάθουν, μπορούν μάλιστα να φτάσουν και σε επίπεδο ακαδημαϊκών σπουδών. Η διαφορά τους είναι ότι μπορούν να μάθουν κυρίως μέσα από εναλλακτικές διδακτικές διαδικασίες, ανάλογα με το είδος μαθησιακής δυσκολίας που έχουν. Για παράδειγμα, ένας μαθητής με δυσκολίες στην κατανόηση του γραπτού λόγου μπορεί να μάθει μέσα από προφορικές διαδικασίες ή με τη χρήση εικόνων/αναπαραστάσεων.

"Οι μαθησιακές δυσκολίες θεραπεύονται".

Πρόκειται για μύθο που προέρχεται από διάφορες κατά καιρούς προτεινόμενες "μεθόδους θεραπείας", από τις οποίες όμως δεν ξεχωρίζει κάποια για την ερευνητική της τεκμηρίωση. Προς το παρόν, η επιστημονική κοινότητα μάλλον συναινεί ότι οι μαθησιακές δυσκολίες αποτελούν διαρκή και μόνιμη συνθήκη, την οποία το άτομο είναι δυνατόν να μάθει να χειρίζεται και ως εκ τούτου να μειώσει την επίδρασή της στη ζωή του.

(wikipedia.org)

http://paidagwgos.blogspot.gr

Δυσαριθμησία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συγκαταλέγει, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, τη δυσαριθμησία (Dyscalculia) στις κύριες μαθησιακές διαταραχές. Πρόκειται, μάλιστα, για μαθησιακή δυσκολία-διαταραχή που παρουσιάζουν περισσότερα παιδιά απ’ αυτά που παρουσιάζουν δυσλεξία. Περίπου το 6% των μαθητών δυσκολεύονται με τα μαθηματικά (δυσαριθμησία), έναντι του 4-5% που παρουσιάζουν δυσλεξία.

Τι είναι, όμως, η δυσαριθμησία και πώς μπορεί να καταλάβει ένας γονιός αν το παιδί του παρουσιάζει αυτήν τη μαθησιακή δυσκολία;

Καταρχήν, ας διευκρινίσουμε ότι η δυσαριθμησία, όπως και κάθε άλλη μαθησιακή δυσκολία, δεν είναι αρρώστια. Είναι διαταραχή της ανάπτυξης της μαθηματικής σκέψης, που φανερώνεται στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Δεν σημαίνει, σε καμία περίπτωση, χαμηλή ή μειωμένη νοημοσύνη και, ακόμα λιγότερο, τεμπελιά. Αυτά είναι, όμως, δυστυχώς τα πρώτα που πηγαίνουν στο μυαλό των μεγάλων, όταν αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο να εξηγήσουν τα μαθηματικά στα παιδιά.

Συγκεκριμένα, αν παρατηρήσατε στο παιδί σας:

Δυσκολία στην τέλεση απλών μαθηματικών πράξεων (εμμένει να χρησιμοποιεί δάχτυλα, χρειάζεται πολύ χρόνο).
Τα εσφαλμένα αποτελέσματα διαφέρουν από τα σωστά συχνά κατά μία μονάδα.
Δυσκολεύεται στην αφαίρεση και στη διαίρεση περισσότερο απ’ ό,τι στη πρόσθεση.
Δυσκολεύεται να προσανατολιστεί στον χώρο, μπερδεύει συχνά το δεξιά με το αριστερά.
Δυσκολεύεται στην αντίληψη και κατανόηση ποσοτήτων και μεγεθών.
Δεν γνωρίζει ποιες πράξεις πρέπει να χρησιμοποιήσει για την επίλυση προβλημάτων.
Αδυνατεί να συγκρατήσει μαθηματικές έννοιες και ύλη (π.χ., προπαίδεια), παρ’ όλη την επανάληψη.

Όλα αυτά είναι (αρκετά συνοπτικά) ενδείξεις ότι το παιδί σας μπορεί να παρουσιάζει δυσαριθμησία. Σε αυτό τον κατάλογο δεν περιλαμβάνονται οι συνέπειες για τον ψυχισμό του παιδιού. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του, μπορεί να εμφανιστούν:

Μειωμένη αυτοεκτίμηση
Ελλειμματική προσοχή
Απώλεια κινήτρων μελέτης και παθητικότητα
Επιθετικότητα - Συγκρούσεις στο οικογενειακό περιβάλλον
Άρνηση, ακόμα και φοβία, για τα μαθηματικά
Τάσεις απομόνωσης
Επέκταση της κακής επίδοσης και σε άλλα μαθήματα
Γενικότερη άρνηση για το σχολείο
Ψυχοσωματικά (κοιλόπονος, πονοκέφαλος), ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες

Εδώ, πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα συμπτώματα, όσον αφορά το μέγεθός τους και την έντασή τους, ποικίλλουν. Παρατηρούνται, όμως, ως επακόλουθα της αποστέρησης, απογοήτευσης και πίεσης που δέχονται τα παιδία με δυσαριθμησία.

Σε αντίθεση με τη δυσαριθμησία, τα πράγματα στη δυσλεξία είναι λίγο πιο απλά. Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει προβλήματα γραφής, ανάγνωσης και ορθογραφίας, όπως στη δυσλεξία, έχουμε την απόδειξη στο χαρτί ότι κάτι δεν πάει καλά. Στη δυσαριθμησία, η σκέψη και οι εσφαλμένοι υπολογισμοί δεν φαίνονται. Το παιδί με δυσαριθμησία σκαρφίζεται δικούς του τρόπους επίλυσης (κάθε παιδί διαφορετικούς). Και ακριβώς εδώ έγκειται και η διαφορά με τα «συνηθισμένα» προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με τα μαθηματικά. Δεν πρόκειται για λάθη απροσεξίας, έλλειψης διάθεσης, τεμπελιάς. Πρόκειται για παγιωμένες εσφαλμένες μαθηματικές αντιλήψεις και τακτικές επίλυσης. Σε αυτή την περίπτωση δεν βοηθάει η αύξηση του χρόνου μελέτης, οι φωνές και οι αξιολογήσεις. Αυτός είναι και ένας λόγος που κάνει τη δυσαριθμησία να υστερεί στην ευαισθητοποίηση γονιών και εκπαιδευτικών σχετικά με τη δυσλεξία. Είναι μια κρυμμένη και παρεξηγημένη μαθησιακή δυσκολία, εξίσου σοβαρή με τη δυσλεξία.
Στο εξωτερικό (βόρεια Ευρώπη), τα πράγματα, όσον αφορά την ευαισθητοποίηση των γονιών και των εκπαιδευτικών, αλλά και τη διάγνωση και την αποκατάσταση της δυσαριθμησίας, είναι πολύ καλύτερα. Υπάρχει συστηματοποίηση από τη στιγμή της υποψίας του δασκάλου (;;;), έως την πλήρη αποκατάσταση του παιδιού, τόσο από δημόσιους, όσο και από ιδιωτικούς φορείς. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, οι μαθησιακές δυσκολίες σημαίνουν, συνήθως, δυσλεξία, με αποτέλεσμα τα παιδιά με δυσαριθμησία να παραμελούνται και, επομένως, να αδικούνται. Αυτό οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εξειδικευμένων στη δυσαριθμησία επιστημόνων.

Τι μπορεί να κάνει ένας γονιός, παρ’ όλα αυτά, για να βοηθήσει το παιδί του;

Αν, λοιπόν, παρατηρήσατε στο παιδί σας συμπεριφορές που μπορεί να «δείχνουν» δυσαριθμησία, καλό είναι:

Να διαλέξετε για την ώρα μελέτης των μαθηματικών μια ήρεμη στιγμή, όταν το παιδί σας είναι ξεκούραστο και ευδιάθετο.
Να μειώσετε τον χρόνο μελέτης, όταν βλέπετε ότι υπάρχει εκνευρισμός.
Να διαλέξετε, εσκεμμένα, ασκήσεις και πράξεις, στις οποίες ξέρετε ότι το παιδί σας τα καταφέρνει καλά και να δείχνετε ικανοποίηση, ενισχύοντάς του την αυτοπεποίθηση.
Να αποφεύγετε χαρακτηρισμούς και σχόλια.
Να μην του βάζετε τις φωνές (η δυσαριθμησία δεν οφείλεται σε τεμπελιά).
Προσπαθήστε να εξιχνιάσετε τον τρόπο σκέψης και επίλυσης που χρησιμοποιεί το παιδί σας.
Μιλήστε με τον εκπαιδευτικό του παιδιού σας, σχετικά με τη συμπεριφορά του την ώρα των μαθηματικών.

Και να μην ξεχνάτε: Ένα παιδί με δυσαριθμησία απλώς δεν μπορεί. Δεν είναι ζήτημα θέλησής του. Ένα παιδί που δυσκολεύεται, κατά αυτό τον τρόπο, με τα μαθηματικά, χρειάζεται εξατομικευμένη παρέμβαση, διότι έχει εν γένει λιγότερα εφόδια μαθηματικής ικανότητας. Δεν, όμως, είναι κουτό!

Άρθρο του Γ.Τρουμπούκη-ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος.

http://paidagwgos.blogspot.gr

Δυσκολίες στα μαθηματικά και αντιμετώπιση

Οι δυσλεξικοί μαθητές,δυσκολεύονται στην απόκτηση μαθηματικών γνώσεων εξαιτίας των παρακάτω παραγόντων.

Οπτική αντίληψη: Οι δυσλεξικοί μαθητές συγχέουν διάφορα σύμβολα των μαθηματικών, μπερδεύουν και αριθμούς μεταξύ τους, π.χ. το 3 με το 5 ή το 6 με το 9.

Προσανατολισμός: Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, τις περισσότερες φορές έχουν δυσκολίες προσανατολισμού και αυτό έχει αντίκτυπο στα μαθηματικά. Συχνά μπερδεύουν ότι η πρόσθεση και αφαίρεση αριθμών σε στήλες γίνεται από τα δεξιά στα αριστερά, αλλά η διαίρεση από τα αριστερά στα δεξιά.

Βραχυπρόθεσμη Μνήμη: Ξεχνούν τα «κρατούμενα» όταν κάνουν πράξεις.

Μακροπρόθεσμη Μνήμη: Ένας από τους περιορισμούς στα μαθηματικά είναι η αδυναμία του παιδιού για άμεση ανάκληση αριθμών από τη μνήμη, ενώ δεν μπορούν, για παράδειγμα, να θυμηθούν απέξω σημαντικές αριθμητικές πράξεις, όπως την προπαίδεια.

Ταχύτητα: Τα μαθηματικά απαιτούν ταχύτητα στις κινήσεις, την οποία όμως δε διαθέτουν οι δυσλεξικοί μαθητές. .

Γλώσσα των Μαθηματικών: Τα μαθηματικά έχουν το δικό τους λεξιλόγιο και αυτό μπορεί να είναι η πηγή πολλών προβλημάτων . Η ορολογία των μαθηματικών πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητή από τους μαθητές, πριν προχωρήσουν στο πρακτικό κομμάτι των μαθηματικών. Επίσης, υπάρχουν πολλές λέξεις που περιγράφουν την ίδια διαδικασία. π.χ. ‘πολλαπλασιασμός του 3 με το 4’ ή ‘3 φορές το 4’, .
Ακολουθία: Απαραίτητη προϋπόθεση για να αποκτήσει κανείς μαθηματικές γνώσεις, είναι να κατανοεί την έννοια της ‘σειράς’.

Μερικές ιδέες για το πως θα βοηθήσουμε το παιδί στα μαθηματικά...

Για να βοηθήσουμε ένα παιδί στα μαθηματικά αρχικά του μαθαίνουμε πολύ καλά τα σύμβολα και την έννοια του καθενός. Αν δούμε ότι το παιδί κάνοντας μια πράξη μπερδεύει τα σύμβολα ή δεν τα βλέπει σωστά, μπορούμε να τα χρωματίσουμε με ένα έντονο χρώμα. π.χ. 4 + 5= , 10 - 3= Μπορούμε αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε πάντα το ίδιο χρώμα για την κάθε πράξη. Δηλαδή κόκκινο για την πρόσθεση, πράσινο για την αφαίρεση, μπλε για τον πολλαπλασιασμό, μοβ για τη διαίρεση.
Πολύ σημαντική είναι η εκμάθηση των προσθέσεων με όμοιους αριθμούς. Δηλαδή 1+1, 2+2, 3+3, 4+4 κ.λ.π. Διδάσκουμε όλα τα ζευγαράκια (ανάλογα με την ηλικία του παιδιού) ώστε να γίνει αυτοματοποίηση των πράξεων αυτών.
Επίσης, μαθαίνουμε το παιδί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει σκάλες αριθμών. π.χ. ανά 2, ανά 5, ανά 3 κ.λ.π. Βοηθά η σχεδίαση σκαλιών!
Φτιάχνουμε ένα μαθηματικό λεξικό γράφοντας το σύμβολο και τα συνώνυμα του!
+ Προσθέτω, βάζω, αυξάνω, το άθροισμα, το σύνολο, πιο πολύ από, συν

- Αφαιρώ, βγάζω, μειώνω, η διαφορά, ελαττώνω, πιο λίγο από, πλην

= Ίσον, είναι, η απάντηση είναι, σημαίνει, ίδιο με

: Διαιρώ, μοιράζω, χωρίζω σε ομάδες, πηλίκο, δια

x Πολλαπλασιάζω, φορές, το γινόμενο, επί.

Ο παιδαγωγός καλό είναι να χρησιμοποιεί εποπτικό υλικό, όποτε αυτό είναι δυνατόν.
Επίσης να χρησιμοποιεί παραδείγματα από την καθημερινή ζωή ώστε τα μαθηματικά να γίνονται περισσότερο οικεία στα παιδιά.
Συχνές επαναλήψεις, λίγες και καλές ασκήσεις (η ποιότητα και όχι η ποσότητα μετράει)
Σκοπός μας πάντα είναι να ενθαρρύνουμε το παιδί στη μαθηματική σκέψη και να το κάνουμε να αγαπήσει τα μαθηματικά....αυτό οφείλεται ως ένα πολύ μεγάλο βαθμό στον παιδαγωγό του μαθητή!

http://paidagwgos.blogspot.gr

Η καθημερινή μελέτη των παιδιών

Τα παιδιά γυρίζουν από το σχολείο και συχνά και ξεκινά η ταλαιπωρία του διαβάσματος για την επόμενη μέρα. Για κάποια παιδιά είναι μια απλή διαδικασία που την ολοκληρώνουν μόνα τους και μερικές φορές με τη βοήθεια ενός ενήλικα. Για άλλα παιδιά είναι πιο δύσκολο είτε γιατί αντιμετωπίζουν μια μαθησιακή δυσκολία, είτε γιατί ο δάσκαλος βάζει πολλές ασκήσεις ή για άλλους λόγους.

Σκηνές με την μαμά να κυνηγά το παιδί σε όλο το σπίτι για να διαβάσει, να βάζει τιμωρίες ή ακόμα και να δίνει σφαλιάρες για να κάνει το παιδί να διαβάσει, να διαβάζουν ως αργά το βράδυ που ένα μικρό παιδί θα έπρεπε να κοιμάται και άλλες παρόμοιες συμβαίνουν καθημερινά σε πολλά σπίτια. Τέτοιες καταστάσεις είναι εξουθενωτικές και για το παιδί και για τους γονείς.

Δουλεύοντας αρκετά χρόνια πλέον με παιδιά έχω παρατηρήσει ότι οι γονείς, συνήθως η μητέρα, επιβαρύνονται με το καθημερινό διάβασμα του παιδιού. Η καθημερινή μελέτη γίνεται μια εντελώς καταναγκαστική και βαρετή διαδικασία με στόχο να πάει το παιδί "διαβασμένο" στο σχολείο. Γίνεται μεγάλος αγώνας να προλάβουν να κάνουν όλες τις ασκήσεις. Συχνά, αν δεν υπάρχει αρκετός χρόνος ή διάθεση, το παιδί απλά αντιγράφει τις ασκήσεις από ένα βοήθημα προκειμένου να μην πάει κενά τα τετράδια στο σχολείο.

Έτσι όμως μαθαίνει τίποτα το παιδί; Διευρύνει τις γνώσεις του; Η' απλά μαθαίνει να παπαγαλίζει και να αντιγράφει;

Σκοπός του σχολείου και όλης της διαδικασίας εκπαίδευσης είναι το παιδί να μάθει, να ανακαλύψει, να βιώσει και να διευρύνει τις γνώσεις του. Σκοπός δεν είναι να παρουσιάσει απλά την εικόνα του διαβασμένου παιδιού για να πάρει καλύτερο βαθμό, αλλά η ουσιαστική μάθηση.

Τι πρέπει να κάνετε

Καταρχήν φροντίστε να έχετε συγκεκριμένο πρόγραμμα διαβάσματος, δηλαδή ώρα και μέρος. Το δωμάτιο που διαβάζει το παιδί να είναι τακτοποιημένο και να μην έχει πολλά αντικείμενα πάνω και γύρω από το γραφείο. Αν πρόκειται για παιδί με διάσπαση προσοχής τότε ο κανόνας θέλει όσο πιο άδειο το γραφείο τόσο το καλύτερο για τη συγκέντρωση του παιδιού. Επίσης καλός φωτισμός αλλά και ησυχία είναι απαραίτητα.

Αφήστε το παιδί να ξεκινήσει την μελέτη μόνο του λέγοντας του ότι μπορεί να σας ρωτήσει οποιαδήποτε απορία όποτε θέλει. Βοηθήστε το μόνο όταν χρειάζεται και μην συνηθίζετε να κάθεστε μαζί του στο διάβασμα, γιατί κάποια στιγμή θα κουραστείτε. Το παιδί πρέπει να μάθει να οργανώνει το διάβασμα του μόνο του και να μην στηρίζεται πάνω στο γονιό. Συχνά βλέπω οι γονείς να ανοίγουν την τσάντα, να ψάχνουν τις ασκήσεις και να τις τοποθετούν έτοιμες για συμπλήρωση πάνω στο γραφείο.

Αυτό είναι εντελώς λάθος! Δεν πάτε εσείς σχολείο, αλλά το παιδί! Ο μαθητής είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει τι έχει να κάνει στο σπίτι, να βλέπει το πρόγραμμα της επόμενης μέρας και να κάνει τις ασκήσεις του. Θα παρεμβαίνετε μόνο όταν σας πρέπει!

Αν το παιδί δεν καταλαβαίνει μια άσκηση ακόμα κι αν του την εξηγήσετε ή πολλές φορές ούτε καν οι γονείς δεν μπορούν να τη λύσουν- συχνό φαινόμενο στα μαθηματικά της ε' δημοτικού!- τότε να μην γίνεται αντιγραφή από κάποιο βοήθημα. Αφήστε το παιδί να πάει κενή την άσκηση και να ενημερώσει το δάσκαλο ότι δεν απάντησε γιατί πολύ απλά δεν το κατάλαβε! Τότε ο δάσκαλος θα πρέπει να δείξει βήμα βήμα τη λύση στην τάξη. Δεν κερδίζετε τίποτα με την αντιγραφή, αντιθέτως δείχνετε στο παιδί μια λάθος αντίληψη και πρακτική.

Προσπαθήστε να κάνετε την ώρα της καθημερινής μελέτης μια ευχάριστη ώρα. Δώστε πρακτικά παραδείγματα στο παιδί όπου και όταν αυτό είναι εφικτό. π.χ στη φυσική, κάντε κάποιο πείραμα.

Κάντε συμφωνία με το παιδί ότι μόλις τελειώσει το διάβασμα θα παίξετε ή θα κάνετε κάτι διασκεδαστικό μαζί. π.χ. μια βόλτα, μια χειροτεχνία κ.λ.π Αυτό θα ωθήσει το παιδί να στρωθεί στο διάβασμα πιο γρήγορα ώστε να έχει χρόνο μετά για παιχνίδι. Αυτό που υπόσχεστε όμως στο παιδί θα πρέπει να το τηρείτε!

Μην κάνετε το παιδί σας υπερβολικά ανταγωνιστικό και μην το μαθαίνετε να κυνηγάει το βαθμό...αλλά να κυνηγά τη γνώση! Κατά τη γνώμη μου οι βαθμοί είναι ως ένα σημείο υποκειμενικοί και δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματικότητα.

Προπαντώς μην ξεσπάτε στο παιδί τα νεύρα και την κούραση από τη δουλειά σας, αλλά να είστε δίπλα του με υπομονή και ηρεμία.

Το πιο σημαντικό είναι οι μαθητές να μαθαίνουν, να αγαπούν την μάθηση και να είναι ευτυχισμένοι! Όταν ένα παιδί δεν καταλαβαίνει κάτι, ας μην το λύνει, όταν είναι πολύ κουρασμένο ή άρρωστο ας μην διαβάζει όλα τα μαθήματα αλλά όσα μπορεί! Ας μην γίνετε η καθημερινότητα μια βαρετή και κουραστική ρουτίνα, αλλά ας αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν!

http://paidagwgos.blogspot.gr